361. Rondo Bankowe w Ostrowie - Odpowiedzialność za wadliwe oznakowanie

Jeżeli nie wiecie Państwo na jaki cel przeznaczyć 1% swojego podatku, to pozwolę sobie na mała prywatę i podpowiedź. Doskonałym wyborem będzie

Środowiskowy Dom Samopomocy "WENA", 

64-100 Leszno, ul. Starozamkowa 14a.
ŚDS "WENA" - OL w Lesznie (KRS 0000309320) 

To, że polskie drogi publiczne i ich skrzyżowania są niechlujnie znakowane, to każdy wie, ale to, że część z nich jest znakowana z naruszeniem obowiązującego prawa, to już wiedza mniej powszechna, pomimo że ma to bezpośredni wpływ na  bezpieczeństwo ruchu drogowego. 

Policjanci każdego dnia oceniają zachowanie kierujących na drogach publicznych i w strefach ruchu. Pouczają, nakładają grzywny i kierują wnioski o ukaranie do sądów. 

Skoro tak, to tak jak egzaminatorzy WORD i zarządzający ruchem drogowym muszą być tymi, dla których obowiązujące w Polsce, od 20 lat zgodne z europejskim, prawo o ruchu drogowym jest nie tylko doskonale znane, ale także właściwie rozumiane i stosowane w praktyce. 

Okazuje się, że w naszym kraju wcale nie muszą. Większość nie ma nawet świadomości tego, że 20 lat temu zmieniono nie tylko polską Konstytucję, ale także polskie prawo o ruchu drogowym, tym razem na zgodne z umowami europejskimi. Wielu z nich, jedynie z racji zajmowanego stanowiska i pełnionej funkcji, jest uważana za ekspertów o niepodważalnym autorytecie, chociaż powinno być dokładnie odwrotnie.  

Dla policjanta winnym jest ten który przyzna się do winy, a gdy obwiniony nie przyjmie mandatu, sprawa kierowana jest do sądu, który w niejawnym postepowaniu nakazowym wymierza mu sprawiedliwość zgodnie ze złożonym wnioskiem przez oskarżyciela publicznego, czyli Policję. Część tak potraktowanych nie daje za wygraną i walczy dalej.  

Niestety policjanci oceniając zdarzenia drogowe przemilczają wadliwe oznakowanie miejsca zdarzenia, czyli zastosowaną tam organizację ruchu. Czynią to dlatego, że poza oceną kierujących Policja opiniuje także projekty stałej organizacji ruchu. 

W przypadku projektu obejmującego drogę krajową lub wojewódzką projekt opiniuje komendant wojewódzki, a w przypadku projektu obejmującego drogę powiatową, komendant powiatowy. Gdy projekt obejmuje drogę położoną w mieście na prawach powiatu wydanie opinii spoczywa na komendancie miejskim Policji. 

 

Z powyższego jednoznacznie wynika, że Policja, w imię szeroko rozumianego bezpieczeństwa w ruchu drogowym, jest moralnie odpowiedzialna nie tylko za sprawdzanie kompletności i czytelności oznakowania patrolowanych dróg i ulic, ale także odpowiada za jakość oznakowania z punktu widzenia obowiązujących zasad ruchu oraz znaczenia i zakresu stosowania znaków i sygnałów drogowych. 

Nie ulega wątpliwości, że wadliwość oznakowania jest przestępstwem zagrażającym wprost życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego, zatem lekceważenie tego faktu jest dokładnie tym samym. 

Na nic się zatem zdadzą zapewnienia, że zgodność oznakowania z obowiązującym prawem nie dotyczy Policji, gdyż ona nie znakuje dróg.

Tak jak powszechnym, niestety także w Policji, jest brak odróżnienia drogi publicznej i skrzyżowania  dróg publicznych, w tym skrzyżowania typu rondo, w rozumieniu ustawy o drogach publicznych i przepisów budowlanych, od drogi i skrzyżowania, w tym skrzyżowania o ruchu okrężnym, w rozumieniu zasad ruchu, czyli ustawy Prawo o ruchu drogowym, tak samo powszechnym jest brak odróżniania zarządzającego ruchem drogowym od zarządcy drogi.   

Organami zarządzającymi ruchem są:

a) podległy bezpośrednio ministrowi infrastruktury Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA), który zarządza ruchem na drogach krajowych,

b) marszałek województwa, który zarządza ruchem na drogach wojewódzkich, oraz

c) starosta zarządzający ruchem na drogach powiatowych i gminnych.

Warto mieć świadomość tego, że organ zarządzający ruchem ma obowiązek odrzucić projekt organizacji ruchu, gdy:

a) stwierdzi, że projektowana organizacja ruchu zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego; 

Nie ulega wątpliwości, że odstawową przesłaną jest tu sprzeczność projektowanego oznakowania z obowiązującymi zasadami ruchu drogowego oraz znaczeniem i zakresem stosowania znaków drogowych.

b) stwierdzi niezgodność projektu z przepisami dotyczącymi warunków technicznych umieszczania na drogach znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Tu głównym czynnikiem jest wadliwe umiejscowienie znaków i sygnałów drogowych.  

Przykładów wadliwych organizacji ruchu, z patologicznym powielaniem bzdur i wymysłów z czasów słusznie minionej epoki, uznawanych dziś bezprawnie za normę, jest nieskończenie wiele. 

Część z nich, jak np. bezprawne domalowywanie strzałek kierunkowych na wlotach okrężnie zorganizowanych budowli drogowych, najczęściej typu rondo, czyniono, jak na ironię, właśnie na wniosek Policji. Inną patologią jest stawiane znaków C-12 "ruch okrężny" na wlotach budowli drogowych o kierunkowej organizacji ruchu. 

Zobaczmy zatem, na przykładzie znanego z licznych kolizji i wypadków Placu Bankowego w Ostrowie Wielkopolskim, jak w praktyce wygląda odpowiedzialność za wadliwą organizację ruchu Policji i zarządzającego ruchem. 

Rys. 1

Ostrów Wielkopolski, Plac Bankowy w kształcie ronda

51°38'41.6"N 17°48'51.1"E

51.644887, 17.814195

Organizacja ruchu Placu Bankowego, zwanego także Rondem Bankowym, to patologiczny już popis samowoli i braku kompetencji wszystkich odpowiedzialnych za jej powstanie, zatem zarówno Policji pozytywnie opiniującej ten bubel, jak i zarządzającego ruchem, który go zatwierdził. 

 

Jak jest zorganizowany Plac Bankowy nie wiadomo, gdyż na jego dwóch wlotach kierujący jest powiadamiany strzałkami kierunkowymi (znak P-8) o kierunkowej organizacji ruchu, a na pozostałych dwóch jednoznacznie o okrężnej. Mamy zatem, wg oznakowania wlotów,  dwie wzajemnie wykluczające się organizacje ruchu na jednym obiekcie drogowym.

Zacznijmy od dwupasowego wlotu z ulicy Wrocławskiej. Jadący od strony Lidla najpierw trafia na tablicę przeddrogowskazową, którą wymyślono dla rond o okrężnej, zatem bezkierunkowej, organizacji ruchu (rys. 2).  Ponieważ przy "ruchu okrężnym" ruch odbywa się bezkierunkowo okrężnie biegnącym prawym pasem ruchu, na wlocie nie ma strzałek kierunkowych i przypisanych kierunków poszczególnym pasom ruchu.  

Rys. 2

Wlot od strony Lidla oznaczony tablicą przeddrogowskazową 

Jadąc dalej kierujący trafia zarówno na znak nakazu C-12 "ruch okrężny", który potwierdza okrężną organizację ruchu, jak i na zaprzeczające jej strzałki kierunkowe (znak P-8). 

Wg nakazu znaku C-12 pasy ruchu biegną jedynie okrężnie, a wg strzałek jadąc prawym pasem jedzie na wprost do przeciwległego wylotu na ul. Wrocławską, natomiast opuszczając ten pas z jego lewej strony, tak jak jadąc lewym pasem ruchu, zmieni się kierunek jazdy w lewo i pojedzie w kierunku ulicy Głogowskiej (rys. 3).  

Rys. 3

Strzałki kierunkowe i zaprzeczająca im neutralna kierunkowo okrężna organizacja ruchu nakazana znakiem C-12 

Dwupasowy wlot od strony ulicy Głogowskiej w ciągu dróg krajowych DK 11 i DK 25 jest oznakowany znakiem C-12 bez strzałek kierunkowych na jezdni, zatem zgodnie z zasadami "ruchu okrężnego".

Przypomnijmy, że zarówno plac jak i skanalizowane wyspą środkową skrzyżowanie dróg publicznych, upodobnione do takiego placu, niezależnie od jego wielkości i kształtu, to na całym świecie, zatem także w Polsce, budowla drogowa złożona z elementarnych dla zasad ruchu skrzyżowań.

Taką budowlą jest też Plac Bankowy.  Każde z jego elementarnych skrzyżowań ma obowiązek być właściwie i zgodnie z obowiązującym prawem oznakowane, tak by kierujący pokonał je pewnie i bezpiecznie.

Co równe ważne. Znak nakazu C-12 "(obowiązujący) ruch okrężny" od dwóch dekad nie jest już symbolem budowli typu rondo i odpowiednikiem znaku C-9, jakim ten znak uczyniono, wbrew umowom europejskim, w 1983 roku.

Wbrew praktyce WORD od 20 lat jest on wprost  odpowiednikiem międzynarodowego znaku D,3 "obowiązujący ruch okrężny", jakim był on w Polsce w latach 1960-1983, a który powiadamia kierującego, że wjeżdża on na okrężnie, zatem neutralnie kierunkowo, zorganizowany obiekt o dowolnym kształcie i wielkości, którego wszystkie wloty są jednakowo oznakowane, i na którym ruch od wlotu odbywa się dalej okrężnie biegnącą bez końca jezdnią dookoła wyspy lub placu, zgodnie ze wskazaniem strzałek na  znaku. 

O zastosowanej organizacji ruchu mają obowiązek powiadamiać kierującego znaki drogowe, czego na Placu Bankowym niestety nie czynią, a wręcz odwrotnie, wprowadzają kierujących w błąd. 

Przy intensywnych opadach śniegu, z jakimi mamy obecnie do czynienia, nie pomoże nawet zwiadowczy dron wysłany nad rondo, by sprawdzić, czy organizacja ruchu jest okrężna, czy kierunkowa (rys. 4). Przy "ruchu okrężnym", nawet gdy pasy ruchu nie zostaną oznaczone znakami drogowymi, widomo że biegną one zawsze okrężnie.

Rys. 4

Zaprzeczający kierunkowej organizacji ruchu okrężny przebieg jezdni i jej pasów ruchu

Kolejny wlot z ulicy Wrocławskiej ma trzy oznaczone strzałkami kierunkowymi pasy ruchu i znak C-12. Zgodnie z jego nakazem  jezdnia ronda, wbrew strzałkom kierunkowym, biegnie okrężnie (rys. 5). 

Rys. 5

Zaprzeczający kierunkowemu oznaczeniu wlotu z ul. Wrocławskiej okrężny  przebieg jezdni i jej pasów ruchu

 

Jeżeli rzeczywisty przebieg pasów ruchu na obwiedni ronda jest jedynie okrężny, to obowiązującą jest okrężna organizacja ruchu zgodna z nakazem znaku C-12. Przy niej jadący lewym pasem ruchu nie ma prawa pojechać z niego na lewy pas ruchu jezdni drogi wylotowej, bowiem jest to zabrania art. 22.2.1 ustawy Prawo o ruchu drogowym zmiana kierunku jazdy w prawo. 

Tu od razu przypominam, że zmiana kierunku jazdy, poza zawracaniem, to opuszczenie jezdni drogi z jej lewej lub prawej strony, zatem  bez związku z kręceniem kierownicą czyli zmianą kierunku ruchu pojazdu.

Wprowadzeni w błąd strzałkami kierunkowymi na wlocie uważają, że jadąc w lewo mogą jechać w kierunku wylotu na ulicę Głogowską  w ciągu jezdni dróg krajowych dwoma biegnącymi na wprost do wylotu pasami ruchu, których w rzeczywistości nie ma. Podobnie jest z jadącymi w ciągu ulicy Wrocławskiej w kierunku Lidla.

Poniżej przedstawiam to o czym się często mówi, a czego nie widzi żaden kierujący, a mianowicie rzut z góry Placu Bankowego z istniejącym, wydawać by się mogło, prostym i czytelnym oznakowaniem (rys. 6).

Rys. 6

Istniejące oznakowanie  Placu Bankowego w Ostrowie Wlkp. 

W rzeczywistości jest pod każdym względem wadliwe, co prowadzi do licznych nieporozumień, kolizji i wypadków. Jedni kierujący ignorują znak C-12 uznając go, wg praktyki WORD i GDDKiA opartej na starym Kodeksie drogowym z 1983 roku, jedynie za symbol ronda i odpowiednik znaku  C-9, a inni ignorując strzałki kierunkowe stosują się do jego nakazu, czyli do przestrzegania zasad "ruchu okrężnego". Niestety wielu zdezorientowanych i zagubionych popełnia kardynalne błędy przy ustępowaniu pierwszeństwa na wlotach i przy zmianie pasa ruchu.

Kuriozalnym na tym rondzie, poza zmuszeniem kierujących do zmiany kierunku jazdy w prawo wprost z lewego pasa ruchu okrężnie biegnącej jezdni, jest  skierowanie pojazdów z dwóch pasów ruchu na jeden pas ruchu skrzyżowania wylotowego z ronda w ciągu ul. Wrocławskiej. W rzeczywistości jadący muszą opuścić okrężnie biegnącą jezdnię zmieniając kierunek jazdy w prawo. Jadący prawym pasem uważają, że jadą nim na wprost i nawet nie przyjdzie im do głowy jechać inaczej, np. opuścić okrężnie biegnącą jezdnię wcześniej lub zmienić pas ruchu, jeżeli uważają, że jadą prosto swoim pasem ruchu. Można się spotkać z tezą, że strzałki kierunkowe prostują okrężnie biegnącą jezdnię, która na szczęście o tym nie wie i  wciąż biegnie jedynie okrężnie tak jak ją oznaczono znakami drogowymi (rys. 7).

Rys. 7

Zagrożenia BRD wynikające z wadliwego oznakowania

Placu Bankowego w Ostrowie Wlkp. 

Jak wiele zdarzeń drogowych ma miejsce na na tym rondzie łatwo się przekonać wpisując na YT hasło "plac Bankowy w Ostrowie Wielkopolskim".

Jak zatem powinno wyglądać zgodne z obowiązującym prawem oznakowanie tej złożonej budowli drogowej w postaci skanalizowanego wyspą środkową skrzyżowania dróg publicznych?

O wyborze organizacji ruchu decyduje wiele czynników z których najważniejsze, poza budżetem, to układ jezdni, równomierność obciążenia skrzyżowań wlotowych oraz wymagana przepustowość na poszczególnych kierunkach.

Plac Bankowy istnieje, zatem w celu poprawy na nim bezpieczeństwa w grę wchodzi jedynie jego prawidłowe oznakowanie poziome i pionowe.

To rondo można zorganizować okrężnie jako jedno lub dwupasowe lub jako dwupasowe kierunkowo.

Dwupasowe niewielkie rondo o okrężnej organizacji ruchu, z dwupasowymi wlotami i wylotami, ma krótkie odcinki przeplatania oraz zwykle wolny lewym pas ruchu na jezdni drogi wylotowej, który kusi wielu kierujących do zmiany kierunku jazdy w prawo wprost z lewego pasa ruchu okrężnie biegnącej jezdni, co uczyniłby je równie niebezpiecznym jak obecne.

Najwłaściwszym rozwiązaniem jest rondo o jednym pasie lub dwóch nieoznaczonych znakami pasach ruchu z jednopasowymi wlotami i wylotami. Tak zorganizowany Plac Bankowy byłby bez wątpienia najbezpieczniejszym rozwiązaniem, jednak nie mając innych danych, trudno ocenić czy optymalnym (rys. 8).

Rys. 8

Okrężna organizacja ruchu 

Plac Bankowy można zorganizować także kierunkowo. Odśrodkowy układ jezdni wydaje się być tu optymalnym rozwiązaniem. Poniżej przedstawiam kilka rozwiązań. 

Niestety z uwagi na układ wlotów przy wariancie 1 i 2 może dochodzić do nieporozumień przy przecinaniu się kierunków ruchu w miejscach  oddalonych od wlotów (rys. 9 i rys. 10). 

Rys. 9

Kierunkowa organizacja ruchu - wariant 1

Rys. 10

Kierunkowa organizacja ruchu - wariant 2

Dlatego nieco lepszym rozwiązaniem wydaje się być trzeci wariant (rys. 11).

Rys. 11

Kierunkowa organizacja ruchu - wariant 3

Przy ostatniej propozycji (rys. 12) droga krajowa w obu kierunkach jest drogą z pierwszeństwem, co zapewnia zarówno płynność ruchu jak i jej właściwą przepustowość. Przy tym rozwiązaniu przecinanie się kierunków ruchu następuje, tak jak na rondach turbinowych, jedynie na wlotach.  

Rys. 12

Kierunkowa organizacja ruchu - wariant 4

Okazuje się, że przy odrobinie wiedzy i kilku wiadrach farby Plac Bankowy w Ostrowie Wielkopolskim możne być nie tylko bezpieczny, ale także oznakowany zgodne z obowiązującym w Polsce i Polskę prawem.

Tekst i rysunki Ryszard R. Dobrowolski

  

360. Jedź bezpiecznie 831 i 832 - Przejścia dla pieszych - Ogłupiania ciąg dalszy

Jedź bezpiecznie  - 831 i 832

Dlaczego Marek Dworak wraz z krakowską Policją, zamiast uczyć obowiązujących zasad ruchu wciąż ogłupia kierujących? 

 Jeżeli nie wiecie Państwo na jaki cel przeznaczyć 1% swojego podatku, to pozwolę sobie na mała prywatę i podpowiedź. Doskonałym wyborem będzie Środowiskowy Dom Samopomocy "WENA", 

64-100 Leszno, ul. Starozamkowa 14a.
ŚDS "WENA - OL" w Lesznie (KRS 0000309320) 

Opowieść o tym jak dobre intencje i brak wiedzy prowadzą do łamania prawa przez tych, którzy powinni stać na jego straży.

Tym razem dwie sprawy związane z przejściami dla pieszych i ogłupianiu kierowców przez Marka Dworaka wspomaganego niedouczonymi  funkcjonariuszami krakowskiej drogówki, którzy powinni odpowiadać za nakładanie mandatów za wykroczenie, którego obwiniony nie popełnił. 

Zacznę od noweli ustawy Prawo o ruchu drogowym dotyczącej rzekomego "pierwszeństwa" pieszych wchodzących na jezdnię drogi przeznaczonej do ruchu pojazdów. Otóż wbrew wymysłom dziennikarzy i takich ekspertów jak Marek Dworak,  nie wprowadza ona żadnych nowych obowiązków w stosunku do kierujących pojazdami, gdyż ma ona za zadanie, tak naprawdę, dyscyplinować PIESZYCH. 

Jedynie nieuprawnionym wymysłem  Marka Dworaka jest obowiązek ZWOLNIENIA PRZED PUSTYM PRZEJŚCIEM DLA PIESZYCH i gdy nikt na nie nie wchodzi.  Tym bardziej nie ma obowiązku przed takim przejściem niespodziewanie dla innych się zatrzymać. Niespodziewanie, skoro nie wynika to ani z warunków ruchu, ani z przepisu. 

W wyjątkowych sytuacjach, jadąc prawym pasem ruchu, można spokojnie zmniejszać prędkość tak, by inni kierujący mogli dostosować się do takiej jazdy, a  pieszy mógł bezpiecznie wejść na przejście nie wchodząc wprost przed nadjeżdżający pojazd. 

Wmawianie pieszym przez lata, że niekierowane przejście dla pieszych jest bezpiecznym chodnikiem, w sytuacji kiedy to jest wciąż jezdnia drogi przeznaczona dla ruchu pojazdów,  skutkuje tym co widzimy każdego dnia na naszych drogach. 

Dlatego słusznie zabrano się za bezpieczeństwo pieszych dyscyplinując także ich obowiązkiem zachowania szczególnej ostrożności, uświadamiając im tym samym, że opuszczają chodnik i wchodzą na jezdnię.   

Niekierowane sygnalizacją świetlną przejścia przez chociażby dwa pasy ruchu  bez wysepek bezpieczeństwa, wysepek wymyślonych przez pomysłodawcę znaku STOP, dróg ekspresowych oraz "ruchu okrężnego",  szczególnie na drodze o dopuszczalnej prędkości 90 czy 70 km/h, nazywając to delikatnie, to brak wyobraźni osób za to odpowiedzialnych.

Nowela  ustawy Prawo o ruchu drogowym w obecnej wersji wprowadza następujące regulacje: 

1. Pieszy wchodzący na jezdnię  lub torowisko albo przechodzący przez jezdnię lub torowisko jest obowiązany zachować szczególną ostrożność, czego wcześniej w przepisach nie było.

2. Pieszy znajdujący się na przejściu dla pieszych ma pierwszeństwo przed pojazdem, co obecnie obowiązuje. 

3. Pieszy wchodzący na przejście dla pieszych ma pierwszeństwo przed pojazdem (jest w rozporządzeniu), z wyłączeniem tramwaju (nowe).

Ponadto zabrania się pieszemu (nowa regulacja):

4. Korzystania z telefonu lub innego urządzenia elektronicznego podczas wchodzenia lub przechodzenia przez jezdnię lub torowisko oraz na przejściu dla pieszych – w sposób, który prowadzi do ograniczenia możliwości obserwacji sytuacji na jezdni, torowisku lub przejściu dla pieszych.

W NOWELI NIE MA  ANI JEDNEGO SŁOWA O PIESZYM OCZEKUJĄCYM PRZED PRZEJŚCIEM  oraz o ZBLIŻAJĄCYM SIĘ DO NIEGO. 

Ostatecznie w art. 14 w pkt 7 kropkę zastąpiono średnikiem i dodano nowy pkt 8 w brzmieniu: (zabrania się) korzystania z telefonu lub innego urządzenia elektronicznego podczas wchodzenia lub przechodzenia przez jezdnię lub torowisko oraz na przejściu dla pieszych – w sposób, który prowadzi do ograniczenia możliwości obserwacji sytuacji na jezdni, torowisku lub przejściu dla pieszych.

Art. 26 ust. 1 otrzymał brzmienie:  Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejścia dla pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność, zmniejszyć prędkość tak, aby nie narazić na niebezpieczeństwo pieszego znajdującego się na tym przejściu albo na nie wchodzącego i ustąpić pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na tym przejściu albo wchodzącemu na to przejście, z zastrzeżeniem ust. 1a.

Art. 26 ust. 1a brzmi następująco: 

Kierujący tramwajem, zbliżając się do przejścia dla pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność, zmniejszyć prędkość tak, aby nie narazić na niebezpieczeństwo pieszego znajdującego się na tym przejściu i ustąpić pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na tym przejściu.

--------------------------

A teraz druga sprawa. Odcinek 832 "Jedź bezpiecznie" to już kolejny raz, bo była już o tym mowa, popis nie tylko nieodpowiedzialnych kierowców, lecz również braku kompetencji zarządzającego ruchem na krakowskich ulicach, opiniującej projekt organizacji ruchu Polucji oraz  przemiłego zapewne z natury, a nie z roli jaką mu przypisano w "Jedź bezpiecznie" - jej przedstawiciela.

Mowa o wyjątkowym popisie braku wiedzy miejskich urzędników i krakowskiej Policji, którzy posługując się niby to zdrowym rozsądkiem, niestety przebywającym na zwolnieniu lekarskim, stworzyli kuriozalne w skali kraju  przejściu dla pieszych na Al. Mickiewicza przy Parku Krakowskim. 

https://youtu.be/t7pGDLyyTiY

Otóż przed przejściem rozdzielono dwa pasy ruchu nie linią ciągłą, czyli znakiem drogowym P-1, lecz wąską wyspą dzielącą, co powoduje, że nie może być już mowy o wyprzedzaniu się pojazdów na dwóch sąsiadujących ze sobą pasach ruchu bezpośrednio przed przejściem dla pieszych, gdyż wyspa rozdziela tu jezdnię na dwa osobne byty. 

Nie mówię tu o obowiązku zachowania przez kierujących szczególnej ostrożności przed zbliżaniem się do przejścia, lecz o nadużyciu władzy, bowiem każdy kto został tu ukarany mandatem i PK za wyprzedzanie bezpośrednio przed przejściem dla pieszych, został ukarany  z naruszeniem obowiązującego prawa. 

Skoro rozdzielono jezdnię, a nie oznaczono znakami dwóch leżących obok siebie pasów ruchu tej samej jezdni, to nie ma w tym miejscu, tak jak obok po prawej, dwóch pasów jednej jezdni i wyprzedzania. 

A tak przy okazji. Jezdnię dzieli się przed przejściem dla pieszych po to, by podzielić przejście i stworzyć wymyśloną przez tego samego Amerykanina,  który wymyślił m.in. znak STOP, jednokierunkowe drogi ekspresowe oraz "ruch okrężny", wyspę bezpieczeństwa dla pieszych o określonej przepisami szerokości, o czym z powodu oszczędności, niewiedzy i braku miejsca, krakowscy geniusze BRD zapomnieli.  Wielka szkoda, że brakiem tej podstawowej wiedzy popisał się też Marek Dworak, czyniąc zawsze i za wszystko winnymi kierujących.  

Oprac. Ryszard R. Dobrowolski

359. Jedź bezpiecznie - 830. Ruch okrężny i rondo (recenzja)

Jeżeli nie wiecie Państwo na jaki cel przeznaczyć 1% swojego podatku, to pozwolę sobie na mała prywatę i podpowiedź. Doskonałym wyborem będzie Środowiskowy Dom Samopomocy "WENA", 

64-100 Leszno, ul. Starozamkowa 14a.
ŚDS "WENA - OL" w Lesznie (KRS 0000309320) 

Uspakajam tych wszystkich którzy współczują Panu Markowi Dworakowi "zawirowań", w związku z przejściem na emeryturę i utratą stanowiska dyrektora MORD w Krakowie. 

Marek Dworak jest nadal Sekretarzem Małopolskiej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego w Krakowie, i nadal pracuje w MORD Kraków na pełnym etacie, teraz na stanowisku Pełnomocnika Dyrektora MORD, do spraw Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego. 

A teraz przyjrzyjmy się temu jak Marek Dworak tłumaczy zasady "ruchu okrężnego", o których powiadamia kierujących, gdyby nie praktyka WORD i GDDKiA oparta na wymysłach twórców kodeksu z 1983 roku, znak nakazu C-12 o tej międzynarodowej nazwie. Znak C-12  od 20 lat jest wprost odpowiednikiem znaku nakazu D,3 "obowiązujący ruch okrężny" wg Konwencji wiedeńskiej o ruchu drogowym oraz o znakach i sygnałach drogowych, których Polska jest od 1988 roku sygnatariuszem.

Niestety członkowie Warszawskiego Towarzystwa Wzajemnej Adoracji skupieni wokół Fundacji Zapobieganie Wypadkom Drogowym, założonej przez oficynę wydawniczą Grupa IMAGE, która opanowała cały rynek szeroko rozumianej edukacji komunikacyjnej naszego społeczeństwa, zrobili tak wiele złego dla BRD na okrężnie zorganizowanych,  najbezpieczniejszych z założenia, budowlach drogowych, że nawet Marek Dworak ma problem z przezwyciężeniem stereotypów i błędów, także własnych. 

Niestety wielu polskich kierowców, nie jest świadomych tego, że od 20 lat znak C-12 "ruch okrężny" nie jest już tym samym znakiem, jakim do uczyniono w 1983 roku, i jakim był w latach 1984 - 1997.

Marek Dworak, jako jeden z nielicznych z branży, wie że "ruch okrężny" jest neutralny kierunkowo. Wie, że jadąc okrężnie biegnącą w pętli bez końca jezdnią nie wjedzie się na żadną z dróg wylotowych. By to zrobić kierujący musi opuścić tą jezdnię z jej prawej strony, czyli wykonać manewr zmiany kierunku jazdy w prawo (art. 22 ustawy Prawo o ruchu drogowym). 

Niestety tylko w tym jest w opozycji do bardziej wpływowych od niego ekspertów z Warszawy, dla których "ruch okrężny", pomimo prawomocnego wyroku (IISA/GL 888/16) obnażającego brak wiedzy i kompetencji częstochowskich egzaminatorów WORD, to wciąż zmiana kierunku jazdy w lewo przy wyspie z włączonym jeszcze przed wjazdem na rondo lewym kierunkowskazem. 

Wynika to z bezprawnego traktowania złożonej ze skrzyżowań zwykłych budowli typu rondo, niezależnie od jej oznakowania,  w całości jako jednego, kierunkowo zorganizowanego  skrzyżowania w rozumieniu zasad ruchu. 

Zweryfikujmy to oglądając 830 odcinek "Jedź bezpiecznie".

https://youtu.be/9CaiNjD899A

0:29 Kolejny raz słyszymy nieuprawniony wymysł, że określenie "skrzyżowanie o ruchu okrężnym" jest synonimem budowli typu rondo, a rondo w całości, z punktu widzenia zasad ruchu, jednym klasycznym skrzyżowaniem zawsze o kierunkowej organizacji ruchu. 

Niestety polska Wikipedia bezkrytycznie powiela tą wymyśloną w ubiegłym wieku bzdurę, podważając tym nie tylko swoją wiarygodność, ale także wysiłek wielu tworzących ją mądrych ludzi. Próby zmiany tego stanu rzeczy okazały się niestety bezskuteczne. 

Prywatnie można mówić o rondzie co się chce, ale wypowiedzi osoby odpowiedzialnej za BRD i edukację komunikacyjną, nie tylko w Krakowie,  to nie plotkowanie na bazarku. "Jedź bezpiecznie" ma uczyć polskich kierowców obowiązujących od 20 lat w Polsce i Polskę zasad ruchu drogowego, a nie prawa korporacyjnego ośrodków ruchu drogowego opartego na sprzecznych z prawem europejskim wymysłach ekspertów z czasów słusznie minionej epoki.

Aby obowiązujące prawo o ruchu drogowym spełniło swoją rolę w walce o poprawę BRD, musi być przez wszystkich jednakowo, zgodnie z jego literą i duchem, rozumiane i stosowane. 

W czasach PRL mierni ale wierni wymyślili sobie, że skoro małe ronda powstają przez umieszczenie na ich środku wyspy, to ta wyspa niczego na nim nie zmienia, poza tym, że nie można bezkolizyjnie zmienić kierunku jazdy w lewo.  Jest to nieprawdą, gdyż każda wyspa kanalizująca ruch jest wyspą dzielącą.

W czasach PRL wymysł, że rondo jest w całości, pod względem zasad ruchu,  nadal tym samym jednym skrzyżowaniem, na dodatek zawsze o kierunkowej organizacji ruchu oraz to, że znak C-12 to jedynie symbol ronda i odpowiednik znaku C-9, nie miały praktycznego znaczenia. Budowle typu rondo miały wówczas tylko jeden okrężnie biegnący, zwykle nieoznaczony zewnętrzną linią krawędziową  pas ruchu, dlatego tak łatwo można było wmówić sobie i kierującym, że pasy ruchu biegną na wprost od wlotu do wylotu, tak jak na klasycznym skrzyżowaniu bez wyspy. Wmawiano wtedy kierującym, i dziś też się to robi, że prawo wymaga sygnalizowania zamiaru opuszczenia ronda. Taki wymóg widnieje tylko w prawie drogowym Wielkiej Brytanii i dotyczy tylko ich brytyjskich "roundabout". 

Kiedy zaczęto budować małe ronda o dwóch okrężnie biegnących pasach ruchu, okazało się to nieprawdą. Niestety nie było wtedy odważnego, który przyznałby się do błędu lub nakłonił środowisko do zmiany poglądów i praktyki w szkoleniu i egzaminowaniu. Nie pomogło nawet poświęcone temu specjalne sympozjum w 2005 roku, które odbyło się pod patronatem wiceministra prof. Ryszarda Krystka. Wręcz odwrotnie. Peerelowski beton w obawie o utratę pozycji, wpływów i dochodów zdominował dyskusję, o czym doskonale wie Marek Dworak, który w tym uczestniczył. 

Na domiar złego właśnie w 2005 roku w Krakowie narodziła się kolejna patologia oparta na traktowaniu budowli typu rondo w całości jako jednego skrzyżowania, które gdyby takim było, a nie jest, nie mogłoby mieć podporządkowanych wszystkich wlotów.  

Do znaków A-7 na wszystkich wlotach kierunkowo zorganizowanego ronda Kocmyrzowskiego w Krakowie dodano bezprawnie, gdyż nie ma to ani sensu, ani przepisu który na to pozwala, znak C-12 "ruch okrężny", z którym to rondo nie ma nic wspólnego. To taka sama patologia jak bezprawne dodawanie strzałek kierunkowych na wlotach okrężnie, czyli bezkierunkowo, zorganizowanych budowli drogowych!!!

Przy wielu okrężnie biegnących pasach ruchu i braku właściwej wiedzy, to co ma być bezpiecznym rozwiązaniem komunikacyjnym staje się miejscem wielu nieszczęść i ludzkich tragedii. 

Przez bezprawne dodanie znaków C-12 do znaków A-7 niebezpieczne stały się także kierunkowo zorganizowane budowle drogowe typu rondo.

Tylko to, że na rondach następuje uspokojenie ruchu, tych najtragiczniejszych zdarzeń jest stosunkowo mało. 

Czym jest zatem "Skrzyżowanie  o "ruchu okrężnym", a wg międzynarodowej konwencji o ruchu drogowym "skrzyżowanie z ruchem okrężnym"?

To nie rondo, lecz każde z osobna elementarne dla zasad ruchu wlotowe skrzyżowanie (art. 2.10 ustawy Prawo o ruchu drogowym), zwykle typu T lub X, okrężnie zorganizowanej (zgodnie z nakazem znaku C-12 "ruch okrężny"  - §36 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych), dowolnej co do wielkości i kształtu, budowli drogowej skanalizowanej wyspą środkową lub centralnym placem. "Ruch okrężny" to tylko i wyłącznie organizacja ruchu złożonych budowli drogowych z centralną przeszkodą. O obowiązującym "ruchu okrężnym" powiadamia kierujących znak C-12!!!

Rys. 1

To samo elementarne dla zasad ruchu skrzyżowanie typu T zorganizowane na dwa różne sposoby, przy czym to po prawej jest "skrzyżowaniem o ruchu okrężnym"

Rys. 2

Ta okrężnie zorganizowana złożona budowla drogowa o owalnej wyspie środkowej składa się z czterech skrzyżowań o ruchu okrężnym (górny rysunek), a najmniej mogłaby mieć tylko jedno takie skrzyżowanie (dolny rysunek)

Po zagospodarowaniu na cele publiczne wyspy środkowej budowli z rys. 2, staje się ona placem, jak np. pl. Pułaskiego w Olsztynie, który także nie jest w całości jednym skrzyżowaniem z punktu widzenia zasad ruchu drogowego. Stąd w dyspozycji znaku C-12 jest mowa o wyspie lub placu. 

Niektórym ekspertom myli się skanalizowane wyspą środkową skrzyżowanie dróg publicznych będące złożoną budowlą drogową, z elementarnym skrzyżowaniem w rozumieniu zasad ruchu. 

0:38 Namalowanie znaku C-12 na wyspie środkowej pokazanego na filmie rysunku ronda jest nieuprawnione i może być źle rozumiane. Od 20 lat znak C-12 w naszym prawie nie jest już symbolem ronda lecz symbolem "ruchu okrężnego". Nie jest też odpowiednikiem znaku C-9, jakim go uczyniono wbrew  europejskiemu prawu w 1983 roku, z pozwoleniem na stawianie go na wyspie w miejsce znaku C-9. 

Znak C-12 stawia się na wszystkich wlotach jedynie okrężnie zorganizowanych budowli drogowych. Można do niego dodać znak A-7, a wg prawa europejskiego także zamiennie znak STOP. 

Nie wolno natomiast dodawać znaku C-12 do znaku A-7, na wlotach rond odśrodkowych, spiralnych i turbinowych o kierunkowej organizacji ruchu i podporządkowanych wszystkich wlotach, co jest od 15 lat polską patologią.

0:39 Zweryfikujmy zatem przedstawione na filmie przez red. Beatę Woroniecką podstawowe zasady dotyczące wjazdu i zjazdu z okrężnie zorganizowanej budowli drogowej, na filmie typu rondo:

1. Nie używa się kierunkowskazów przed wjazdem na okrężnie zorganizowaną budowlę drogową.

PRAWDA. Wjazd na okrężnie zorganizowaną budowlę drogową o dowolnej wielkości i kształcie, najczęściej budowanej jako rondo, dowolnym wlotem, to zawsze kontynuowanie jazdy na wprost bez zmiany kierunku jazdy, co do zasady prawym pasem ruchu (art. 16.4 ustawy Prawo o ruchu drogowym), ze zmianą kierunku ruchu pojazdu na skrzyżowaniach wlotowych typu T i bez zmiany kierunku ruchu pojazdy na skrzyżowaniu wlotowym typu X. To każde skrzyżowanie wlotowe prawidłowo oznaczone znakiem C-12 jest "skrzyżowaniem o ruch okrężnym" o których jest mowa w art. 24.7.3 ustawy p.r.d.). Skoro na wlocie nie następuje zmiana kierunku jazdy, a co najwyżej zmiana kierunku ruchu pojazdu, kierujący nie ma podstaw do włączania kierunkowskazów. To jazda drogą, która zmienia swój kierunek, o czym zapomina Marek Dworak, gdy zaczyna opowiadać bajki o skrzyżowaniach na których droga z pierwszeństwem zmienia swój kierunek.

2. Wyjazd z okrężnie zorganizowanej budowli drogowej, na filmie typu rondo, jest dozwolony tylko z prawego okrężnie biegnącego pasa ruchu.

PRAWDA. Zjazd z okrężnie biegnącej jezdni z jej prawej strony, to zmiana kierunku jazdy  w prawo na skrzyżowaniu wylotowym okrężnie zorganizowanej budowli drogowej, co jest dozwolone, co do zasady, tylko z prawego pasa ruchu (art. 22. ustawy p.r.d.). Zamiar zmiany kierunku jazdy w prawo należy sygnalizować prawym kierunkowskazem nie wcześniej niż po minięciu wylotu poprzedzającego zamierzony.

0:46  Uczniowie "warszawskiej szkoły ruchu okrężnego" będą temu zaprzeczać, co nie ma żadnego znaczenia, gdyż takie są obowiązujące w Polsce od dwóch dekad, zgodne z prawem europejskim  zasady ruchu. 

0:54 Autor listu stwierdził, że jeżeli nie można zjechać z ronda lewym pasem, to organizator ruchu wprowadza kierowców w błąd. 

Wprowadzałby w błąd gdyby oznaczył wloty, przy jedynie okrężnym przebiegu pasów ruchu, strzałkami kierunkowymi. Przy "ruchu okrężnym" skręcający w prawo z prawego pasa ruchu okrężnie biegnącej jezdni może wjechać na lewy pas ruchu drogi wylotowej np. gdy prawy pas jest zajęty.  

Poza tym jak widz chce pojechać lewym pasem ruchu na wprost do wylotu, skoro ten pas biegnie tylko okrężnie dookoła wyspy lub placu? 

Nie wie do czego służy ten lewy okrężnie biegnący pas ruchu na budowlach o okrężnej organizacji ruchu?

 Na małych okrężnie zorganizowanych budowlach, na których nie ma odcinków przeplatania, dwa pasy ruchu to ewidentny BŁĄD PROJEKTOWY. To bezkrytyczna wiara w wymysł z czasów słusznie minionej epoki, że rondo z okrężnie oznaczonymi pasami ruchu to w całości jedno klasyczne kierunkowo zorganizowane skrzyżowanie w rozumieniu zasad ruchu  na którym, wbrew temu oznakowaniu, pasy ruchu biegną na wprost od wlotu do wylotu. 

Na dużych okrężnie zorganizowanych budowlach lewy pas ruchu, tak jak na każdej drodze, służy do omijania lub wyprzedzania jadących prawym pasem ruchu. 

1:04 Na rysunku jednoznacznie widać, że jadący czerwonym śladem opuszcza okrężnie biegnący lewy pas ruchu z jego prawej strony. Czyni to w celu wjazdu z niego wprost na lewy pas ruchu jezdni drogi wylotowej, co jest zabronioną prawem zmianą kierunku jazdy w prawo wprost z lewego pasa ruchu.

Zabroniona zmiana kierunku jazdy w prawo z lewego, okrężnie biegnącego bez końca, pasa ruchu

1:10 Marek Dworak stwierdza, że zna wszystkie obowiązujące w naszym kraju teorie na temat "ruchu okrężnego". 

Obowiązujące w szkoleniu i egzaminowaniu, co WORD inną, gdyż w naszym kraju obowiązuje jedno, od 20 lat zgodne z prawem europejskim, prawo o ruchu drogowym, a w nim nie ma miejsca na samowolę interpretacyjną egzaminatorów i uzależnionych od ich wymagań instruktorów OSK.  

1:42 Marek Dworak, doświadczony nauczyciel nauki jady i egzaminator, teraz sekretarz WRBRD przyznaje także, że zna powielane bezkrytycznie od czasów PRL, dawniej przez WKŁ, a obecnie przez Grupę IMAGE  z Warszawy, sprzeczne z obowiązującym od dwóch dekad prawem podręczniki do nauki zasad ruchu. Nasuwa się pytanie, dlaczego  przez 20 lat nie był w stanie, jako dyrektor MORD i Sekretarz MRBRD, nic z tym zrobić, szczególnie, że zawarte w nich sprzeczne z obowiązującym prawem wymysły nie ograniczają się tylko do "ruchu okrężnego"? Czyżby partykularne interesy wpływowych ludzi z branży okazały się ważniejsze od prawdy? Dlaczego Marek Dworak milczy wraz z nimi w sprawie braku tłumaczenia i ogłoszenia w Dzienniku Ustaw obowiązującej Polskę od 2006 roku noweli Konwencji wiedeńskiej o ruchu drogowym, podpisanej przez prof. Marka Belkę?

1:52  Jak ma być szanowany głos Marka Dworaka, skoro wciąż powtarza bezkrytycznie, że rondo jest "skrzyżowaniem o ruchu okrężnym?

2:24 Nie jest prawdą, że wjeżdżając na okrężnie zorganizowany obiekt nie włączamy kierunkowskazów, bo ze wszystkich pasów ruchu możemy pojechać tylko w prawo. Marek Dworak zaprzecza sam sobie, i naukom z wcześniejszych filmów. Myli kierunek jazdy z kierunkiem ruchu i okazuje sie, że nie ma świadomości tego, że wjazd jest kontynuowaniem jazdy na wprost zmieniającą swój kierunek jezdnią, zatem bez zmiany kierunku jazdy. 

2:30 Wjeżdżając na skrzyżowanie o ruch okrężnym od strony znaku C-12 i kontynuując dalszą jazdę okrężnie biegnącą bez końca dookoła wyspy środkowej lub centralnego placu jezdnią, kierujący nie zmienia kierunku jazdy. Aby ją opuścić z jej prawej strony musi zmienić kierunek jazdy w prawo, nawet gdy to nie wymaga kręcenia kierownicą (art. 22 ustawy p.r.d.).

3:20 Karygodnym jest wymysł, praktykowany w wielu WORD, a nawet w ocenie zdarzeń przez Policję, wg którego wolno zmienić kierunek jazdy w prawo wprost z lewego pasa ruchu, pod warunkiem ustąpienia pierwszeństwa jadącemu równolegle prawym pasem ruchu okrężnie biegnącej jezdni.   

To, że prawo pozwala (art. 22.3 ustawy p.r.d.), przy wielu pasach ruchu biegnących zgodnie z przebiegiem jezdni, skręcić w prawo bez obowiązku wcześniejszego zbliżenia się do prawej krawędzi jezdni długim pojazdom, nie upoważnia do takiego zachowania innych kierujących. 

Przypominam, że przy "ruchu okrężnym" pasy ruchu biegną od każdego wlotu dalej jedynie okrężnie, a nie na wprost do wylotów, z czym mamy do czynienia przy kierunkowej organizacji ruchu takich centralnie skanalizowanych budowli drogowych.

5:20 Kolejny widz traktuje bezprawnie budowlę typu rondo w całości jak jedno klasyczne kierunkowo zorganizowane skrzyżowanie na którym, wbrew okrężnemu przebiegowi pasów ruchu, wg niego pasy ruchu biegną na wprost od wlotu do wylotu. Nie ma zupełnie świadomości tego, że pasy ruchu na obwiedni biegną bez końca okrężnie, a jadące nimi pojazdy poruszają się równolegle względem siebie. Nikt tu nie jedzie na wprost od wlotu do przeciwległego wylotu, zatem strzałki kierunkowe na wlotach są całkowicie nieuprawnione. 

Niestety nie jest to problem jedynie tego widza. Są nawet policjanci, np. w Lublinie i Białymstoku, którzy tego także nie rozumieją. 

Z powodu niewiedzy zakładają, że skoro Policja weryfikowała projekt stałej organizacji ruchu, lub pomysłodawcą domalowywania strzałek kierunkowych na wlotach okrężnie zorganiaowanych budowli drogowych był szef lokalnej drogówki, są one uprawnione.

Wierząc w to twierdzą, że strzałki na wlotach okrężnie zorganizowanych budowli drogowych maja magiczna moc i zmieniają przebieg pasów na obwiedni tak, że pomimo ich jedynie okrężnego przebiegu, biegną wbrew temu oznakowaniu na wprost do wylotu, a gdy tych strzałek nie ma, to biegną tak jak je namalowano, czyli okrężnie. Nie mają nawet świadomości tego, że to samowola i bezprawie. 

Jeżeli zmienia się organizację ruchu z okrężnej  na kierunkową, to obowiązkiem jest tak zmienić ZNAKAMI DROGOWYMI w postaci linii przebieg pasów ruchu, by ich przebieg był odśrodkowy, a nie okrężny, zgodny ze wskazaniem strzałek.   

6:19 Kolejny widz mówi o ruchu okrężnym wg prawa niemieckiego, na którym swoją wiedzę słusznie opiera także Marek Dworak. Słusznie,  gdyż tak jak w Niemczech i od 20 lat w Polsce, na całym świecie budowla typu rondo nie jest w całości, pod względem zasad ruchu jednym skrzyżowaniem. Nie wiem jak długo jeszcze ministerialni urzędnicy będą dawali się ogłupiać przez wpływowych ignorantów skupionych wokół stołecznych fundacji i stowarzyszeń?

Pana Marka Dworaka od zawsze nazywają "prostowaczem rond" pomimo, że tak właśnie "ruch okrężny" i następujące po sobie skrzyżowania typu T na obwiedni okrężnie zorganizowanych budowli drogowych są ułożone. Ne pasuje im to, gdyż od czasów PRL wciąż traktują rondo jako jedno kierunkowo zorganizowane skrzyżowanie, nie zdając sobie sprawy z tego, że "wyprostować" dla obrazowego przedstawienia zasad "ruchu okrężnego", można tylko okrężnie zorganizowaną budowlę o dowolnym kształcie i wielkości. To jest dokładnie to samo, co stwierdzić, że wyspa środkowa okrężnie zorganizowanego ronda, a żaden przepis nie ogranicza jej średnicy z punktu widzenia zasad ruchu, ma nieskończenie dużą średnicę. 

7:14 Tu niestety Marek Dworak pogrąża się całkowicie. Zaprzeczając sobie samemu podważając swoją wiarygodność. Okazuje się, że podobnie jak w szkole warszawskiej uważa całe rondo za jedno skrzyżowanie (o ruchu okrężnym) w rozumieniu zasad ruchu, skoro twierdzi, że jadąc na jego lewą stronę należy zająć lewy pas ruchu. Dziwne, że nie wymaga przy tym włączenia lewego kierunkowskazu, tak jak to było, do czasu prawomocnego wyroku IISA/GL 888/16, we wszystkich WORD.   

Nie dość, że namawia do niepotrzebnej, sprzecznej z obowiązującym prawem, dwukrotnej zmiany pasa ruchu, to na dodatek zaleca wjazd lewym pasem ruchu przy wolnym prawym, naruszając tym samym obowiązujące w Polsce prawo (art. 16.4 ustawy p.r.d.).  

Zapewne zasugerował się zaleceniem niemieckiego ADAC, takiego naszego Automobilklubu, które  dotyczy jazdy na dużych dwupasowych rondach o okrężnej organizacji ruchu, z długimi odcinkami przeplatania. Otóż w niemieckim prawie drogowym jest przepis, którego nie ma w naszym prawie,  który pozwala pojazdom o masie całkowitej do 3,5 tony, poruszania się w terenie zabudowanym, na wprost bez zamiaru zmiany kierunku jazdy, poza autostradami, dowolnym pasem ruchu.  

Przy ruchu okrężnym, co do zasady wjeżdżamy prawym pasem i nim jedziemy dookoła centralnego placu  lub wyspy środkowej ile razy chcemy, szczególnie wtedy gdy okrężnie zorganizowana budowla jest mała i nie ma odcinków przeplatania. Przy ruchu okrężnym, zmiany pasa ruchu powinny być ograniczone do niezbędnego minimum, a małe budowle tylko jedno pasowe lub semi-dwupasowe z jednopasowymi wlotami i wylotami. 

8:18 Wszystko co potrzebne, by prawidłowo pokonywać polskie drogi i ich skrzyżowania jest jednoznacznie opisane w naszym Kodeksie drogowym. Wystarczy tylko mieć świadomość tego, ze to co widzimy to budowle drogowe, zwykle złożone, a nawet wielopoziomowe. Te budowle to drogi publiczne i skrzyżowania dróg publicznych oraz węzły drogowe.

Prawo o ruch drogowym dotyczy, z punktu widzenia kierującego, tylko elementarnych dróg (art. 2.1 ustawy p.r.d.) posiadających jezdnię oraz elementarnych skrzyżowań (art. 2.10 ustawy p.r.d.), głównie typu T lub X, z których składają się wszystkie, nawet najbardziej złożone budowle drogowe.  Każdy kierujący pokonuje kolejno jednojezdniowe odcinki dróg i ich zwykłe skrzyżowania. Każde z nich ma obowiązek być właściwie i zgodnie z obowiązującym prawem oznakowane, przy czym brak na nich oznakowania jest też oznakowaniem. Przy "ruchu okrężnym" w rozumieniu dyspozycji znaku C-12 nie ma prawa być strzałek kierunkowych na wlotach tak zorganizowanych budowli drogowych, gdyż pasy ruchu biegną na nich  jedynie okrężnie, a nie wprost do wylotów, co sugerowałby strzałki na wprost.  

Opracował Ryszard Roman Dobrowolski

Panie Marku zapraszam na https://mrerdek1.blogspot.com/2021/01/359-jedz-bezpiecznie-830-ruch-okrezny-i.html i merytoryczną dyskusję. Pan prezentuje prawo korporacyjne stosowane w praktyce ośrodków ruchu drogowego, oparte na bublu prawnym w postaci Kodeksu drogowego z 1983 roku. To zwyczajowe prawo nie do końca jest zgodne z obowiązującym od 20 lat Kodeksem drogowym. Prezentuje Pan swoje prywatne zdanie, z którym można się zgodzić lub nie. Trzeba mieć jednak świadomość tego, że w przypadku nieszczęścia w Polsce obowiązuje prawo ustawowe, a nie prawo stosowane w szkoleniu egzaminowaniu WORD. Zapraszam Pana na recenzję ostatniego odcinka. Może się Pan z nią zgodzić lub nie, gdyż to też jedynie prywatne zdanie w sprawie. Ja opisuję prawo drogowe takim jakim ono jest, bez nieuprawnionych wymysłów współtwórców i komentatorów bubla prawnego z 1983 roku. Ja nie mam problemu z tym, co Pan. Ja nie należę do koterii która, nie tylko w imię swoich partykularnych interesów, nie może się przyznać do tego, że od dwóch dekad ogłupia polskich kierujących.

358. Jedź bezpiecznie 643 i 827. Jak nie skręcać w lewo na skrzyżowaniu? Recenzja

358. Jedź bezpiecznie (643 i 827). Jak nie skręcać w lewo na skrzyżowaniu? 

Recenzja

Jak nie skręcać w lewo, to tytuł 827 odcinka na ten sam temat co odcinek 643 (Pierwszeństwo przy skręcaniu) z serii "Jedź bezpiecznie" autorstwa Marka  Dworaka, byłego już dyrektora Małopolskiego Ośrodka Ruchu Drogowego. 

2:00 Zacznijmy od pierwszego filmu z odc. 827 i niby niewinnego ostrzeżenia Marka Dworaka, by nie myliło nas odgięcie toru jazdy, cokolwiek ma to znaczyć w ustach , gdyż wg niego widoczne na filmie skanalizowane skrzyżowanie dwóch ulic w formie budowli drogowej, to z punktu widzenia zasad ruchu drogowego w całości jedno skrzyżowanie (art. 2.10 ustawy p.r.d.). Pomimo zapewnień p. Dworaka, że wszyscy inni się mylą, to jedynie jego prywatna opinia. Nie jest to prawdą!!!

Każdy z nas kierujących każdego dnia pokonuje odcinki dróg publicznych i ich skrzyżowania na których musi wykonać określone przepisami ruchu drogowego manewry, co równie oczywiste, uwzględniając zastosowane oznakowanie czyli organizację ruchu. Obiekty budownictwa drogowego (drogi publiczne, ich skrzyżowania i węzły drogowe) różnią się miedzy sobą konstrukcyjnie, w tym wielkością i stopniem złożoności. By je pokonać taka budowlę drogową każdy kierujący musi kolejno pokonywać ich elementarne odcinki dróg oraz ich elementarne skrzyżowania. 

Mówiąc o zasadach ruchu drogowego zawsze mówimy o tych elementarnych drogach posiadających jezdnię oraz o ich elementarnych skrzyżowaniach, czyli o drogach i skrzyżowaniach zdefiniowanych ustawą Prawo o ruchu drogowym, a nie ustawą o drogach publicznych i ustawą prawo budowlane. 

By bezpiecznie poruszać się na drogach, każdy kierujący musi mieć tego pełną świadomość. Musi mieć także świadomość tego, że to on, a nie jego nauczyciel, nawet gdy jest uznawany za eksperta, będzie ponosił pełną odpowiedzialność za swoje i cudze życie  oraz zdrowie.

Marek Dworak wciąż tkwi w Kodeksie drogowym z 1983 roku, w którym peerelowscy eksperci, nie rozumiejąc postanowień umów europejskich, zmienili bezmyślnie definicję drogi tak, by pasowała do głoszonej przez nich nieuprawnionej niczym tezy, którą bezkrytycznie powtarza Marek Dworak, że każda złożona ze skrzyżowań zwykłych budowla, w tym budowla typu rondo, to w całości, jak nigdzie na świecie, z punktu widzenia zasad ruchu drogowego jedno "skrzyżowanie" (art. 2.10 ustawy Prawo o ruchu drogowym). 

Przy okazji przypominam o kolejnym nieuprawnionym niczym, mocno zakorzenionym w społeczeństwie nieuprawnionym wymyśle, który bezkrytycznie powiela nawet polska Wikipedia. Otóż złożona ze skrzyżowań zwykłych budowla typu rondo, niezależnie od wielkości i sposobu jej zorganizowania, nie jest elementarnym "skrzyżowaniem o ruchu okrężnym" o którym jest mowa w art. 24.7.3 ustawy p.r.d., w związku z wyprzedzaniem pojazdów silnikowych!!! 

Niestety właściwe zrozumienie czym dla zasad ruchu drogowego jest "skrzyżowanie", "ruch okrężny" i "skrzyżowanie o ruchu okrężnym", to dla ekspertów z czasów stanu wojennego i przewodniej siły jednej partii oraz ich uczniów i bezkrytycznych naśladowców, wciąż poważny problem. W obawie o utratę autorytetu, układów i wpływów nie raczyli uszanować w 1997 roku zmiany prawa drogowego na zgodne z umowami europejskimi i wykorzystując swoje dawne wpływy przekonali dyrektorów nowopowstałych WORD, by nadal stosowali w swojej praktyce stary Kodeks drogowy. 

Nie rozumiejąc obecnego prawa oraz widząc jak bardzo się mylili, tworzą bezkarnie kolejne nieuprawnione wymysły interpretacyjne oparte na starym Kodeksie drogowym, obarczając winią za to nie siebie i swoich nauczycieli, lecz zgodne od dwóch dekad z prawem europejskim polskie prawo o ruchu drogowym. 

Miejmy wszyscy świadomość tego, że dwadzieścia lat temu przestała obowiązywać w Polsce zarówno peerelowska Konstytucja jak i sprzeczny z prawem europejskim peerelowski Kodeks drogowy z 1983 roku.  

https://www.youtube.com/watch?v=a39aU1XdGfs

Na całym świecie każda wyspa  oraz "powierzchnia wyłączona" z ruchu (znak P-21) kanalizująca ruch na skrzyżowaniu dróg publicznych dzieli takie skanalizowane skrzyżowanie (budowlę drogową) na elementarne skrzyżowania zwykłe. 

Tylko te skrzyżowania zwykłe, po spełnieniu wymagań definicji skrzyżowania w rozumieniu art. 2.10 ustawy Prawo o ruchu drogowym, mogą być elementarnymi skrzyżowaniami  z punktu widzenia zasad ruchu*.

Pokazane na filmie skrzyżowanie dróg publicznych to w całości jedna budowla drogowa umiejscowiona w pasie drogowym, to  złożone skanalizowane skrzyżowanie dróg publicznych, a nie w całości jedno skrzyżowanie w rozumieniu zasad ruchu drogowego. 

Z punktu widzenia zasad ruchu pierwszy film dotyczy tylko jednego elementarnego dla zasad ruchu skrzyżowania zwykłego tej złożonej budowli drogowej. Dotyczy skrzyżowania typu  T, oznaczonego na zdjęciu czerwoną linią krawędziową. Myślę, że nikt nie ma wątpliwości, że trójkątna wyspa podzieliła jezdnię na dwie osobne (rys. 1). To nie jest odgięcie toru jazdy, jak twierdzi Marek Dworak, lecz osobna jezdnia ograniczona z obu stron krawężnikami. 

Rys. 1

Istniejące oznakowanie poziome omawianego na filmie skrzyżowania typu T

Skręcający w lewo opuszczając  skrzyżowanie typu X wjeżdża na lewy oznaczony znakami pas ruchu kończąc na nim manewr zmiany kierunku jazdy w lewo. Zatem wjeżdżając na ten pas ruchu ma obowiązek niezwłocznie wyłączyć lewy kierunkowskaz i dalej poruszać się tym pasem ruchu. Kontynuując jazdę lewym pasem ruchu wjeżdża na kolejne skrzyżowanie, tu typu T. Będzie mógł opuścić ten pas dopiero po opuszczeniu tego skrzyżowania, zawczasu i wyraźnie sygnalizując swój zamiar PRAWYM kierunkowskazem. 

Jadący z prawej strony wyspy dzielącej wykonuje manewr zmiany kierunku jazdy w prawo. Zbliża się zatem do prawej krawędzi jezdni i zajmując możliwie mało miejsca na jezdni drogi poprzecznej, tak by nie utrudniać ruchu innym kierującym, wjeżdża na prawy oznaczony znakami pas ruchu, na którym kończy manewr zmiany kierunku jazdy w prawo i wyłącza prawy kierunkowskaz.

Nie jest prawdą, że dla skręcającego w lewo (zielony ślad na rysunku) nadjeżdżającym z kierunku przeciwnego jest jadący wg białego śladu. On nadjeżdża z prawej strony jadącego już drogą poprzeczną, który zmienił kierunek jazdy w lewo na poprzednim elementarnym skrzyżowaniu zwykłym typu X. To jadący żółtym śladem jest dla niego nadjeżdżającym z kierunku przeciwnego (rys. 1). Odległość podporządkowanego wylotu od rozwidlającej się drogi jest tu na tyle duża, że między skrzyżowaniami powstała nawet powierzchnia kumulacji, a sygnalizator, zapewne wbrew intencjom organizatora ruchu, de facto dotyczy tu tylko przejścia dla pieszych, czego Marek Dworak nie jest niestety świadomy.

Nie ma w przepisach ruchu drogowego zapisu mówiącego o uzależnianiu zasad ruchu od odległości od siebie skrzyżowań opisanych tą ustawą. 

Tylko przy bardzo małej wyspie dzielącej, braku powierzchni kumulacji na jezdni drogi poprzecznej praktyka nakazuje rozsądek i jazdę, która nie utrudni nikomu ruchu, czyli umowne traktowanie takiej "mini wysepki" jak linii ciągłej.   

https://www.google.rs/maps/@50.2781259,19.1475847,3a,75y,323.84h,72.69t/data=!3m6!1e1!3m4!1sTdV_Ng_3EBIwh5MCVFcv4w!2e0!7i13312!8i6656?hl=pl

Wg nieuprawnionej niczym praktyki ośrodków ruchu drogowego, zarówno jadący białym jak i zielonym śladem, skoro skręt dozwolony jest tylko z jednego pasa ruchu, może w nieprzewidywalny dla innych sposób szaleć na drodze poprzecznej zajmując dowolny oznaczony znakami pas ruchu, zarówno na jak i po opuszczeniu skrzyżowania. Na dodatek wg WORD może to robić z włączonym kierunkowskazem przeciwnie do kierunku przemieszczania, co jest oczywistym łamaniem obowiązującego prawa. 

Przy skręcie możliwym tylko z jednego pasa ruchu, zmieniający kierunek jazdy może dokonać wyboru pasa ruchu na jezdni drogi wylotowej lub poprzecznej, z zachowaniem szczególnej ostrożności, tylko na powierzchni skrzyżowania bez linii prowadzących lub z oznaczonego na powierzchni skrzyżowania prawego pasa ruchu, np. drogi z pierwszeństwem lub prawego pasa ruchu okrężnie zorganizowanej budowli drogowej.

Nasuwa się pytanie, czy można oznakować to skrzyżowanie tak, by nikt z jadących nie miał wątpliwości jak się powinien zachować? Co zrobić, by skręcający w prawo mógł bezpiecznie od razu wjechać na środkowy pas ruchu omijając zatokę dla autobusów oraz, by skręcającym nie przyszło do głowy opuszczanie swojego pasa ruchu na powierzchni skrzyżowania?

Sprawa jest bardzo prosta, gdyż wymaga jedynie przysłowiowej puszki farby. Należy namalować linię prowadzącą dla skręcających w prawo, dzięki której będą mogli od razu wjechać na środkowy, dalej prawy, pas ruchu. Na wszelki wypadek, gdyby ktoś zapomniał, że nie można na skrzyżowaniu zmieniać pasa ruchu, należy linię przerywaną przemalować na ciągłą oddzielającą pas środkowy od lewego pasa ruchu (rys. 2).

Rys. 2

Poprawne oznakowanie poziome omawianego na filmie skrzyżowania typu T

*) Skrzyżowanie w rozumieniu ustawy o drogach publicznych to cała budowla, także złożona i skanalizowana,  znajdująca się w pasie drogowym będącym działką budowlaną, wraz z tym wszystkim co znajduje się zarówno pod jak i nad ziemią w jej obrębie, bez związku z jej późniejszym oznakowaniem, czyli zastosowaną organizacją i zasadami ruchu.

Skrzyżowanie w rozumieniu zasad ruchu, czyli wg ustawy Prawo o ruchu drogowym, to miejsce na drodze posiadającej jezdnię wraz z jego powierzchnią utworzoną przez krzyżujące się jezdnie.

2:35 Marek Dworak z rozbrajającą szczerością twierdzi, że nie wie dlaczego kierowca zakończył manewr zmiany kierunku jazdy w lewo, nie na lewym, lecz na prawym pasie ruchu? 

Dlatego, że uczono go zasad ruchu zgodnie z wymaganiami egzaminatora lub dyrektora ośrodka ruchu drogowego, nie wyłączając tych z Krakowa. 

2:43 Pan Marek ze zdziwieniem pyta skąd się berze ta niebezpieczna jazda w poprzek pasa ruchu z lewym kierunkowskazem na prawy pas ruchu? 

 

Jak wspomniałem wcześniej, to właśnie egzaminatorzy wymagają od egzaminowanych tego, by po skręcie w lewo jechali z włączonym lewym kierunkowskazem aż na prawy pas ruchu, gdyż wg nich tego wymaga ruch prawostronny (art. 16.4 ustawy Prawo o ruchu drogowym), co jest kolejnym nieuprawnionym wymysłem. 

 

Wspomniany przepis dotyczy jazdy drogą bez zamiaru zmiany kierunku jazdy, zgodnej z jej przebiegiem. W omawianej sytuacji wjazd z lewego na prawy pas może być wykonany jedynie jako manewr zmiany pasa ruchu, na pewno nie z włączonym lewym kierunkowskazem.  

Poza tym skręcający, szczególnie w lewo, nie zna oznakowania kierunkowego drogi na która wjeżdża, dlatego wykonuje manewr "pilnując" swojego pasa ruchu sprzed zmiany kierunku jazdy, licząc pasy od strony skrętu. Na omawianym skrzyżowaniu nie wie, że prawy pas ruchu prowadzi wprost do zatoki przystankowej.  

3:04 Marek Dworak brnie w wymysłach dalej i kolejny raz bezprawnie twierdzi, że kierującemu wolno wjechać na, usytuowany w zatoce lub na wydzielonym znakami pasie ruchu, przystanek autobusowy, a nawet się na nim na chwilę zatrzymać. 

To, że przepis zabrania zatrzymania się nieuprawnionym pojazdom na przystanku, nie jest przyzwoleniem na jazdą po zatokach przystankowych, bowiem zatoka autobusowa, tak jak pobocze, nie jest przeznaczona do ruchu dowolnego pojazdu. 

Tu niestety nie ma linii prowadzącej. Po skręcie okazuje się, że to zatoka autobusowa. Brak tego oznakowania nie pozwala legalnie ominąć zatoki, przeznaczonej tylko dla ruchu autobusów, co jest ewidentną winą organizatora ruchu i zarządcy drogi. 

4:11 Marek Dworak twierdzi, że skoro wg niego skręcający w prawo ma pierwszeństwo, to ma prawo wyboru oznaczonego znakami pasa ruchu na jezdni drogi poprzecznej. 

Po pierwsze skręcający w prawo nie ma przed sobą skręcającego w lewo na tej samej jezdni drogi, a po drugie  mając zielony sygnał na sygnalizatorze S-1 przed przejściem dla pieszych ma jedynie prawo do wjazdu za sygnalizator, czyli na to przejście.  Piesi w tym czasie mają wyświetlany sygnał czerwony, bez związku z kolejnym przejściem i ruchem na "głównym" skrzyżowaniu oraz jezdni drogi poprzecznej.  

Na omawianym filmie skręcającego w prawo ma obowiązek interesować tylko to skrzyżowanie do którego się zbliża, a zbliża się do skrzyżowania typu T oznaczonego znakiem A-7, na którym nie ma nadjeżdżających z przeciwnego kierunku. Na dodatek na drodze poprzecznej przed tym skrzyżowaniem nie ma sygnalizatora.  

 

Sygnalizator dotyczy zatem tylko przejścia dla pieszych. Gdyby miał być tam rzeczywiście sygnalizator dla skręcającego w prawo, powinien być sygnalizatorem  S-2 z włączonym na stałe czerwonym sygnałem i sterowaną  strzałką.  

5:14 Kolejny film odcinka to kolejny popis braku wiedzy organizatora ruchu i zarządcy drogi oraz kierującego BMW. 

Skręcający  z pasa po prawej SUW ma prawidłowo oznaczoną linię prowadzącą aż na prawy pas ruchu, gdyż są tam dwa pasy tylko do skręcania w lewo. Niestety skręcający w lewo z lewego pasa ruchu nie ma żadnej linii prowadzącej, którą maluje się po lewej, a nie po prawej stronie w stosunku do skręcającego w lewo. Powinny być tam zatem dwie linie prowadzące dla dwóch pasów ruchu. Teraz skręcający w lewo z lewego pasa ruchu, szczególnie przyjezdny, nie mając linii prowadzącej i prawa wyboru, najpewniej zakończy manewr na lewym pasie ruchu bez szans na jego zmianę na pas prowadzący na wprost do wylotu. Linia prowadząca od lewego pasa ruchu, żółta na rysunku 3, pozwala skręcającemu zorientować się, że aby pojechać w lewo do wylotu  musi poruszać się wzdłuż tej linii legalnie przecinając aż dwa pasy ruchu przeznaczone tylko do zmiany kierunku jazdy w lewo. 

Rys. 3

Poprawne oznakowanie poziome omawianego na filmie skrzyżowania typu X dróg jednokierunkowych

6:23 Kolejne krakowskie skrzyżowanie o dwóch pasach ruchu do skręcania w lewo, niestety także wadliwie oznakowane.

Nie dość, że nie oznakowano kierunkowo wlotów skrzyżowań przy wyspie, to nie zadbano także o właściwe oznakowanie poziome jezdni.

7:15 Marek Dworak stwierdził, że skręcając w lewo  wzdłuż linii prowadzącej z innego pasa ruchu niż skrajny lewy, można zignorować linię prowadzącą i podczas zmiany kierunku jazdy w lewo wjechać na pas obok po jego lewej stronie. 

Marek Dworak kolejny raz tworzy prawo drogowe wg krakowskiej szkoły ogłupiania kierujących. Uczył już jak zmieniać pasy ruchu na skrzyżowaniach rond turbinowych, zaprzeczając ich idei i obowiązujący zasadom ruchu, a teraz uczy tego na rondach kierunkowych o odśrodkowym układzie jezdni. 

Okazuje się, że na poprzednim filmie nie potępiał kierującego SUV-em BMW za to, że łamiąc prawo nie poruszał się wzdłuż linii prowadzącej i zmieniał pas ruchu podczas pokonywania skrzyżowania, lecz za to, że nie zawracał sobie głowy tym czy pas obok jest zajęty! Podobnie tutaj. 

7:53 Brak oznaczenia kierunkowego przed skrzyżowaniem oraz linii prowadzącej dla lewego pasa ruchu do skręcania w lewo. 

Ponieważ lewy pas ruchu po skręcie jest pasem do jazdy prosto i skręcania w lewo, nie są wymagane linie prowadzące na jeden pas dalej niż wynikałoby to z ogólnych zasad ruchu. Ponieważ jednak prawy pas do skręcania skierowano  na prawy pas jezdni drogi poprzecznej, to dla wykorzystania pozostałych dwóch pasów należałoby także zastosować linię prowadzącą dla skrętu w lewo z lewego pasa ruchu (żółta linia na rys. 4). 

Rys. 4

Poprawne oznakowanie poziome omawianego na filmie skrzyżowania typu T dróg jednokierunkowych na rondzie Matecznego w Krakowie

9:40 Marek Dworak przypomina art. 25 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Słusznie stwierdza, że skręcający w prawo i jadący prosto mają pierwszeństwo przed skręcającymi w lewo. Problem w tym, że ta zasada nie ma żadnego związku z przedstawionymi na filmach sytuacjami.

Art. 25.1 ustawy p.r.d. dotyczy kierujących pojazdami poruszającymi się tą samą drogą w rozumieniu zasad ruchu, a nie w rozumieniu budowli drogowej, o czym była mowa na początku tego opracowania.

Na pierwszym filmie był jadący prosto na drodze poprzecznej i skręcający w prawo na jezdnię tej drogi z jednego pasa ruchu.  Na drugim i trzecim filmie były tylko pojazdy skręcające w lewo przy braku ruchu poprzecznego.

Tu najważniejsza jest świadomość tego, że złożone skrzyżowanie w rozumieniu budowli drogowej nie jest w całości jednym skrzyżowaniem w rozumieniu zasad ruchu. Równie ważna jest wiedza dotycząca zajmowania pasów ruchu przed i za skrzyżowaniem w powiązaniu z przebiegiem linii prowadzących, z czym eksperci z WORD, MORD i PORD wciąż mają ogromny problem.

Panie Marku Dworaku. Do jak dużej wyspy dzielącej, także tej środkowej na budowlach typu rondo, wg obowiązujących w ośrodkach ruchu drogowego wymysłów, to wciąż w całości jedno skrzyżowanie, bowiem wg obowiązujących   w Polsce i Polskę przepisów dotyczących zasad ruchu drogowego żadna złożona budowla drogowa nim być nie może?

Rys. 5

Skanalizowane skrzyżowanie dróg publicznych to zespół skrzyżowań zwykłych, elementarnych z punktu widzenia zasad ruchu  

Czy na rysunku 5 pokazano, z punktu widzenia obowiązujących w Polsce i Polskę i zasad ruchu, w całości jedno skrzyżowanie?     

Opracował Ryszard Roman Dobrowolski

SUPLEMENT.

Podobną sytuację jak w odcinku omawiał Marek Dworak w odcinku 643 "Jedź bezpiecznie", z tymi samymi wymysłami jako argumenty. 

https://www.youtube.com/watch?v=pYxxqLLKLhM&t

Podobną sytuację jak w odcinku 827 Marek Dworak omawiał w odcinku 643. Jadący pojazdem 2 powinien wjechać na lewy pas ruchu drogi poprzecznej, jednak tego nie zrobił i poruszał się na wprost prawym pasem ruchu drogi poprzecznej mając pierwszeństwo przed pojazdem 1. 

W filmie pokazano jeszcze jedną sytuację na podobnym skrzyżowaniu, jednak bez wysepek dzielących. Tu mamy do czynienia z jadącymi z przeciwnego kierunku jezdnią tej samej drogi.

Niestety tu nieprawidłowo pojechał zarówno skręcający w lewo (prawego pasa ruchu), jak i skręcający w prawo, którego pierwszeństwo nie upoważniało do wjazdu na lewy oznaczony znakami pas ruchu. To, że pierwszeństwo dotyczy wszystkich pasów ruchu na jezdni drogi poprzecznej wcale nie oznacza, że skręcający nie mając linii prowadzących może jechać na lewy oznaczony znakami pas ruchu z włączonym prawym kierunkowskazem.   

Rys. 6

Kadr z odc. 643 jedź bezpiecznie"

Gdyby na powierzchni skrzyżowania nie oznaczono znakami pasów ruchu, to wtedy to wszystko co mówił Marek Dworak byłoby na tym skrzyżowaniu prawdą (rys. 7).

Rys. 7

Brak na powierzchni skrzyżowania linii prowadzących dla ruchu poprzecznego pozwalałby na wybór, jeszcze na powierzchni skrzyżowania, pasa ruchu na jezdni drogi poprzecznej. Skręcający powinni to czynić z zachowaniem szczególnej ostrożności, zatem bez prawa do utrudniania sobie ruchu, wymuszania pierwszeństwa i stworzenia zagrożenia